backgroundtop
Logo van deblessure.nl
     facebook twitter  
Label DeBlessure.nl
DE BLESSURE / BLESSURE HERSTEL (wondgenezing)

HERSTEL BLESSURE (wondgenezing)

 

Herstel van een blessure gaat altijd gepaard met signalen en tekenen van het lichaam zoals stijfheid en pijn. Er zal altijd sprake moeten zijn van ‘actieve revalidatie op geleide van deze lichaamssignalen’.

Het herstelproces na een bindweefselbeschadiging doorloopt drie fases:

  1. Ontstekingsfase
  2. Proliferatiefase
  3. Remodellerings- of maturatiefase

Het is belangrijk om tijdens de revalidatie rekening te houden met de karakteristieke eigenschappen van de fase waarin het genezingsproces zich bevindt.

meniscusscheuren

 

 

 

Ontstekingsfase

De eerste reactie nadat weefsel beschadigd raakt vindt er een ontsteking plaats. Hierbij kunnen vijf verschillende verschijnselen optreden, namelijk roodheid (rubor), warmte (calor), zwelling (tumor), pijn (dolor) en een gestoorde functie (functio laesa).

Afhankelijk van de ernst van het letsel duurt de acute fase 24 tot 48 uur waarbij de ernst van de reacties toeneemt. De intensiteit neemt vervolgens geleidelijk af tot 10 dagen nadat het letsel is ontstaan. In de ontstekingsfase zijn twee fases te onderscheiden, namelijk de vasculaire fase en de cellulaire fase.

Door weefselbeschadiging worden in de vasculaire fase in het letselgebied neuropeptiden afgescheiden. Deze hormonen zijn erg belangrijk om de ontstekingsreactie op gang te brengen omdat zij een grote invloed op de eigenschappen van bloedvaten hebben.

Bij een blessure treedt binnen 5 a 10 seconden na het trauma een samenspanning van de bloedvaten op waardoor de bloedstroom in de beschadigde vaten afneemt en de grootte van de bloeding wordt beperkt. Dit proces duurt zo lang dat de bloedstolling voldoende is om de situatie te kunnen handhaven. Als de bloedstolling voltooid is (binnen 3 tot 5 minuten), zal in deze bloedvaten een verwijding van de bloedvaten optreden. Hierbij komen onder andere na 5 minuten histamine (biochemische stof (biogeen amine) die betrokken is bij verscheidene fysiologische processen) vrij.

Een aantal uur na de vorming van de bloedprop wordt het zogenaamde substratum opgebouwd. Dit substratum wordt gezien als het de eerste reorganisatie van het wondgebied en zorgt voor de eerste stabilisatie. In het substratum groeien nieuwe bloedvaatjes in. Het is daarom belangrijk om de eerste 48 uur het aangedane lichaamsdeel in een zo functioneel mogelijke positie te houden. De totale reorganisatie van het bloedstolsel neemt 7 a 10 dagen in beslag.

De cellulaire fase start enkele minuten na het ontstaan van het letsel. Beschadigde cellen, vreemde materialen of bijvoorbeeld bacterien geven een stimulans om diverse cellen naar het wondgebied te sturen. Hierin zijn drie celbewegingen te onderscheiden:

– Marginatie:              het bewegen van bloedcellen naar de wand van het bloedvat

– Emigratie:               het bewegen van bloedcellen door de vaatwand

– Chemotaxis:           het bewegen van bloedcellen naar het wondgebied

 

De cellen granulocyten hebben als functie om bacteriën en andere lichaamsvreemde materialen te verteren en overheersen in de acute fase van de ontstekingsreactie. In feite vormen zij het eerste verdedigingsmechanisme van het lichaam.

Monocyten komen gelijktijdig met de granulyten in het wondgebied. Vervolgens zullen deze cellen zich ontwikkelen tot macrofagen. De macrofaag is het centrum van de wondgenezing omdat het interactief is met de granulyten, lymfocyten, fibroblasten en bloedplaatjes.

Lymfocyten hebben als een van de belangrijkste functies om aanvallen van lichaamsvreemde stoffen op te sporen. Zo kan een lymfocyt ervoor zorgen dat operatief materiaal wordt afgestoten door het lichaam.

Een fibroblast is een cel die primair verantwoordelijk is voor de synthese van collageen en extracellulaire matrix. Het aantal fibroblasten dat in een wondgebied actief wordt hangt af van het aantal macrofagen dat sterft.

 

Proliferatiefase

Als de acute ontstekingsreactie beëindigd zal de proliferatiefase beginnen. Deze opbouwfase start ongeveer 1 tot 3 dagen na het ontstaan van het letsel en duurt ongeveer 21 dagen. Deze fase wordt onder andere door verschillende groeifactoren aangezet.

In deze fase vind een toename van macrofagen, ingroei van fibroblasten, afzetting van collageen, productie van extracellulaire matrix en verdere beperking van ontstekingsproces plaats.

In bindweefsel is de fibroblast alleen in staat tot collageensynthese als er voldoende zuurstof aanwezig is.

De doorbloeding in het wondgebied bij ligamenten en kapsel is een week nadat het letsel is ontstaan ongeveer 10-15% van de oorspronkelijke situatie en dus heel weinig. Om toch een goed zuurstofaanbod te krijgen door middel van doorbloeding is de enige manier om dit te bereiken actief te bewegen. Na 3-6 weken is de doorbloeding weer volledig hersteld en vanaf dat moment zal de remodellering van het weefsel met zuurstof kunnen plaatsvinden.

Het piezo-electrisch effect zorgt voor een georiënteerde collageensynthese, een fysiologische en functionele rangschikking van nieuwe vezels. Door actief te bewegen wordt dit effect bereikt. Het nieuwe weefsel kan hierbij zo nodig enigszins beschermd worden door bijvoorbeeld een brace of tape. Over het algemeen wordt met dagelijkse activiteiten op geleide van pijn begonnen.

 

Remodellerings- of maturatiefase

In de remodelleringsfase wordt een afname van het aantal fibroblasten en myofibroblasten waargenomen. Daarnaast is er ook een vermindering van de vascularisatie in het wondgebied. In deze fase zijn de belangrijkste kenmerken dat er verdere formatie van de extracellulaire matrix en de remodellering van het collageen, organisatie en functie van het weefsel plaatsvinden. Hiermee wordt dus de definitieve structuur gevormd. Deze fase wordt als een kwalitatieve fase gezien. Het collageen III zal geleidelijk door de intvloed van de overgebleven fibroblasten worden omgezet in collageen I weefsel. Hierbij zullen inter- en intramoleculaire crosslinks ervoor zorgen dat er een toename van de trekkracht plaatsvindt.

De remodellering is al actief in de proliferatiefase, maar is afhankelijk van de mate waarin het weefsel belast wordt. Als het weefsel al belast kan worden zal dit proces sneller verlopen. De remodelleringsfase kan maanden tot jaren duren en is afhankelijk van de stress die op het weefsel komt.

 


backgroundbottom
Bronvermelding | Algemene voorwaarden

Dit is een produkt van :
Logo JH Consultancy
© Copyright JH Consultancy 2014, All rights reserved
Webdesign by : FISHTANKMEDIA.NL